Παρά τις σημαντικές προόδους στην κατανόηση της παθογένεσης της παχυσαρκίας και των παραγόντων που την επηρεάζουν, η συχνότητά της συνεχίζει να αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό.
Οι κοινωνικοί παράγοντες της υγείας περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ψυχοκοινωνικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως η οικονομική σταθερότητα, η εκπαίδευση, η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, η κοινωνική υποστήριξη, η απομόνωση, τα μειονεκτήματα της γειτονιάς, οι διακρίσεις, οι αντιξοότητες στην πρώιμη ζωή και το άγχος, τα οποία έχουν αναγνωριστεί ότι αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο παχυσαρκίας.
Από μελέτες προκύπτει περίπλοκη σχέση μεταξύ των κοινωνικών παραγόντων και των βιολογικών μηχανισμών που σχετίζονται με το σύστημα εγκεφάλου-εντέρου-μικροβιώματος (BGM) που οδηγούν σε αλλοιωμένες διατροφικές συμπεριφορές και παχυσαρκία.
Το σύστημα εγκεφάλου-εντέρου-μικροβιώματος (BGM) μεσολαβεί στη σχέση μεταξύ κοινωνικών επιδράσεων και παχυσαρκίας μέσω ορεξογόνων πεπτιδίων, φλεγμονωδών δεικτών και νευροδραστικών μεταβολιτών που επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με την κατάποση και τη διάθεση.
Οι δυσλειτουργίες στο σύστημα (BGM) ως αποτέλεσμα περιβαλλοντικών στρεσογόνων παραγόντων μπορούν να συμβάλουν σε φυσιολογικές αλλαγές στη μικροβιακή σύνθεση του εντέρου, στη σηματοδότηση του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων και σε δομικές αλλαγές στο δίκτυο ανταμοιβής, οδηγώντας συλλογικά σε αυξημένη ώθηση για κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες.
Αναγνωρίζοντας και αντιμετωπίζοντας τον αντίκτυπο διαφόρων κοινωνικών επιδράσεων στις αλληλεπιδράσεις BGM, οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να παρέχουν μια πιο δίκαιη και εξατομικευμένη προσέγγιση που θα βελτιώσει την τήρηση της θεραπείας και την ποιότητα ζωής για τα άτομα με παχυσαρκία.
